Pertinent Niet Permanent

"Recht doende in naam der Koningin: verklaart het beroep ongegrond."

Met deze indrukwekkende woorden besluit een vonnis van de Raad van State dat voor veel bewoners van Horsterwold grote gevolgen zal hebben. Even een stukje geschiedenis: De permanente bewoning van vakantiehuisjes is een punt van eeuwige strijd geworden in de parken rondom Zeewolde. Eerder werd permanente bewoning al verboden op recreatieterrein Harderwold en de bewoners van Horsterwold was hetzelfde lot beschoren.

Op zich is het allemaal niet zo ingewikkeld. Landelijk is bepaald dat mensen die meer dan 26 weken per jaar in een recreatiewoning verblijven, worden ingeschreven in de gemeentelijke basisadministratie van een gemeente. Maar natuurlijk moest het in Zeewolde allemaal weer net even anders en daarom werd met de bewoners van Horsterwold afgesproken dat ze 40 weken per jaar in hun huizen mochten wonen. Heel aardig natuurlijk, maar wel een beetje jammer dat na 26 weken de bewoners worden opgenomen in de basisadministratie van de gemeente en daardoor formeel gezien worden als permanente bewoners. En u raadt het al, dat mag dus niet.

De grootste frustratie van de bewoners is nog wel dat ze eigenlijk vinden dat hun woningen geen recreatiewoningen zijn en ook niet als zodanig verkocht zijn. Bovendien verwijten ze de gemeente Zeewolde onduidelijkheid over de regels ten tijde van het tekenen van de koopovereenkomsten.

Maar helaas, de rechter vond het allemaal duidelijk genoeg en verwierp het beroep van de bewoners. Eigenlijk ongelooflijk dat er een rechter aan te pas moest komen. In de koopovereenkomsten die werden getekend stond: "Koper verklaart zich ermee bekend, dat de eerder genoemde recreatiewoningen niet voor permanente bewoning bestemd zijn." Lijkt me duidelijk genoeg toch?

Het wordt dus toch echt drie maanden per jaar verplicht elders bivakkeren voor de bewoners van Horsterwold. En intussen lachen de advocaten zich helemaal rot.